Categorie: Reünie Pagina 1 van 4

Berichten over reünies van de oud-leerlingenvereniging

Tolle Zeer Belege

Leen Bom, oud-redacteur van Tolle Belege, kwam in 2017 in contact met een oud-6beta2 klas (examenjaar 1956). Hij raakte geïnteresseerd in de langdurige vriendschap van dit groepje oud-leerlingen dat nog steeds jaarlijks bijeen komt en schreef daarover een uitgebreid artikel met foto’s in de lustrum Tolle Belege van september 2018. Voor dit digitale magazine schrijven wij als redactie nog een keer over deze bijzondere klas, omdat er in de lustrum-editie van Tolle Belege september 2023 onvoldoende ruimte was. We laten hieronder de oude klas zelf aan het woord. De redactie.

Foto van onze reünie op 4 juli 2025

“Wij, 6beta2-1956, zijn weliswaar een oude klas, maar we hebben nog steeds veel en levendige herinneringen aan een fijne tijd op het Erasmiaans. De oorlog was nog maar 5 jaar voorbij toen wij naar het gymnasium gingen. Dat was in 1950. Het centrum van de stad was na het bombardement kaal en verlaten. Nauwelijks gebouwen. Op de lege plekken aan de Coolsingel groeiden koren, tarwe en dergelijke. Je kan het je nu absoluut niet meer voorstellen. Om op het gymnasium te komen moest je een zgn. verlengd toelatingsexamen doen. Daartoe had je eerst op school in een proefklas een aantal weken lessen te volgen waarbij je moest meenemen papier, pen, potlood, passer en liniaal. We maakten kennis met totaal onbekende vakken, o.a. wiskunde en Latijn (mensa, mensae, mensae, mensam, mensa, sum, es, est, laudo, laudas, laudat enz.), Die rijtjes zijn altijd blijven hangen. Vergeten doe je ze niet. Aan het eind van die periode wachtte een toelatingsexamen over het geleerde. Slaagde je, dan ging er een brief van de toen rector Pattist naar je ouders. Zo begonnen zes vruchtbare, leerzame, interessante jaren waarin vriendschappen en soms meer dan dat opbloeiden. Behalve aan de lessen – waaronder 6 jaar Latijn en 5 jaar Grieks – denken we ook aan de kleurrijke leraren met hun gewoontes en grappen, zoals de meesterlijk lesgevende neerlandicus Stutterheim (later hoogleraar in Leiden) die nooit huiswerk gaf; zoals walvisdeskundige bioloog Dr A.B. van Deinse die in zijn kabinet een doos bewaarde vol walvisbotten die je niet mocht aanraken (“kijken met je ogen, niet met je handen”) en met wie de klas in 1951 een aangespoelde stinkende reuzenhaai ging bekijken; zoals zijn opvolger biologieleraar Adriani die in de les uitlegt dat mannetjesherten de vrouwtjes niet allemaal tegelijk kunnen bevruchten maar wel achter elkaar; de muziek- en declamatieavonden in de aula waar sommigen van ons optraden met pianospel of gedichten, zoals klasgenoot Hans Surber met de “Spin Sebastiaan, het is niet goed met hem gegaan” van Annie M.G. Schmidt; de Paas- en Kerstbondsavonden in het later afgebrande Palace aan de Zomerhofstraat met het onder regie van toen conrector van der Velde opvoeren door leerlingen van Griekse tragedies (Bakchai van Euripides) of Romeinse comedies (De snoevende krijgsman, Miles Gloriosus van Plautus) met als slot “bal na tot 3 uur met medewerking van The Dutch Swing Collegeband” toen uiterst populair vanwege de dixieland jazz; de wandelclub Koinothrex onder leiding van de ook hier actieve van der Velde; het toen voor de leerlingen bestaande Tolle Lege waarin leerling Karel Eijkman later bekend van de Kinderbijbel en -TV stukjes schreef onder de naam Takelwagentje; de cum laude overgang van onze hele klas van 4 naar 5; in het laatste jaar de werkweek in het Maarten Maartenshuis in Doorn, het verste uitje dat we op school hadden; de laatste schooldag met een verkleed optocht via de meisjes-HBS aan de Mecklenburglaan (om in die school lawaai te maken) naar het Erasmusbeeld op de Coolsingel, waar een klasgenoot het beeld beklom om een krans om zijn hals te hangen, met het einde in de voor ons geheimzinnge Docentenkamer op school, waar je in al die 6 jaren nooit binnen mocht komen. In de lustrum TB van september 2018 lees je het verhaal van Leen Bom met foto’s over onze schooltijd. Sinds 1956 komen we al een groot aantal jaren jaarlijks bij elkaar. Onze eindexamenklas telde 14 leerlingen. Nu zijn we nog met 6. De laatste jaren zien we elkaar in restaurant De Generaal in Baarn. Voor de meesten van ons redelijk centraal gelegen, maar niet voor één van ons die uit het verre Lübeck moet komen en voordien uit Hamburg. Onze recente reünie was op 4 juli jl. We waren met 5 van de 6. Zie de foto. Door mindere mobiliteit is het vervoer naar Baarn even een dingetje, maar we komen er. Wat doen we? We drinken een glas, doen een lunch en kletsen lang na op het terras buiten. Waar we het over hebben laat zich gemakkelijk raden. Naar huis gaan we met een hoofd vol dierbare herinneringen en oude verhalen. Volgend jaar weer? We hopen het. We hebben het ook over dingen van de school waarvan we nu achteraf vinden dat ze vroeger beter hadden gekund, maar wat alles overheerst is het plezier. Gaudium quae paret !!! Hartelijke groet met veel dank aan de Tolle Belege Redactie en dank aan de lezers. Dorli, Annabelle, Pim, Herman, Dolf, Frans.

Word nu lid van Semper Floreat en maak het werk van dé oud-leerlingenvereniging van het Erasmiaans mede mogelijk.

Recensie – Lof der Zotheid van de Veenfabriek

Vier oud-Erasmianen kwamen niet geheel toevallig bijeen voor een avondje muziektheater. Ze kenden natuurlijk alle vier het magnum opus van hun held, hun voorbeeld, hun gids Desiderius Erasmus Roterodamus. Echter, geen van allen had ‘t ooit gelezen: Lof der Zotheid. Het was meer iets van de klepel en de klok. En iets met gek zijn of gek doen, gekte in het algemeen, waar dat woordje uit het stenen tijdperk naar verwijst: zotheid, wie kent het niet. Maar toch door nieuwsgierigheid gedreven en in de hoop iets in te halen dat ze in hun jonge jaren hadden gemist, maar vooral voor de gezelligheid, togen ze naar het theater: Maaike, Japo, Feijo en ondergetekende.

foto: Renate la Poutré

Lof der Zotheid, als muziektheatervoorstelling van De Veenfabriek. Ooit bedoeld als lof aan de zotheid, omdat de wereld geen wereld zou zijn zonder zotheid, geschreven door de zotheid zelf. Of liever de godin van de zotheid. Ze heeft veel kritiek op de maatschappij. Uit al deze zotheid komt alles voort: politiek, oorlog, vriendschap, liefde, jachtpartijen, het huwelijk en ga zo maar door. Maar de Zotheid vindt ook dat wie haar niet kent, niet leeft. ‘Zotheid is onmisbaar om gelukkig te zijn.’ Verder wordt deze godin bijgestaan door enkele andere godinnen, die van: eigenliefde, vleierij, vergeetachtigheid, werkschuwheid, genotzucht, onverstand, weelderigheid, drinkgelag en slaap. Dat is zo’n beetje de samenvatting van Erasmus’ werk, voor zover ik dat op heb kunnen duikelen met Google. Maar zien we dit ook terug in de voorstelling?

Voor jouw beeld: Het decor was een woonkamer met een driezitsbank, een salontafeltje en een muur van radiootjes, die allemaal piepten, zoemden en knetterden. Maar er kwam geen zinnig woord uit. Misschien wel het sterkste statement van de voorstelling. Op de bank zaten, liepen, kropen, krioelden, aten, dronken en praatten de acteurs gekleed in felgekleurde avondjurken. Het plezier spatte ervan af. Leuk om naar te kijken. Maar wat werd er nou eigenlijk gezegd? Ik kon er geen touw aan vast knopen en liep eigenlijk als een nog groter vraagteken de zaal uit, al had ik me ook prima vermaakt. Of laten vermaken.

Benieuwd naar de mening van mijn mede feestcommissieleden vroeg ik wat ze hadden meegemaakt en of zij er wel iets van opgestoken hadden.

‘Een ‘zotte’ vertoning en wat een waterval aan woorden! En dat doen die acteurs gewoon met twee vingers in de neus!’ was min of meer Maaikes aangename ervaring.

‘Enig verband met het oorspronkelijke werk, zag ik niet. Niet te doen ook. Heb het meesterwerk immers nooit gelezen. Die zotheid zat er zeker in. Maar een sceptische blik op de huidige tijd of ironie kon ik niet herleiden uit het stuk.’ Feijo’s observatie.

En last but not least Japo aan het woord over deze muziektheatrale variant van Lof der Zotheid: ‘Een ‘zot’ stuk, goed gespeeld, maar vooral die creativiteit van de instrumenten, de symbiose met het acteerwerk, heel mooi geïntegreerd. Of Erasmus het ooit zo bedoeld heeft, lijkt me sterk. Maarrrr wellicht komen in dit stuk wel de ZEVEN kunsten voor een groot deel samen: bewegen, acteren, zang, muziek, taal, kostuums, vormgeving…’

Niemand heeft zich hoeven vervelen. Maar het onderlinge weerzien had bij alle vier de meeste indruk gemaakt. Toch brengt vooral Japo’s observatie mij op het idee om met 700 jaar Erasmiaans onze eigen Lof der Zotheid op de planken te brengen, geheel in lijn met het thema, dat ik hier natuurlijk niet ga verklappen! 🙂

Anna Rottier (eindexamenjaar ’89)

Word nu lid van Semper Floreat en maak het werk van dé oud-leerlingenvereniging van het Erasmiaans mede mogelijk.

Venisti, vidisti, vicisti et redibis

Reünie van het 1994 eindexamenjaar op het Erasmiaans Gymnasium

Op 15 juni 2024 vond de langverwachte reünie plaats voor iedereen die in 1994 eindexamen deed op het Erasmiaans Gymnasium. Deze reünie was niet alleen voor degenen die daadwerkelijk in 1994 hun diploma haalden, maar ook voor degenen die van plan waren toen examen te doen, een jaartje (of twee) later eindexamen deden of hun schoolcarrière elders vervolgden. De locatie was perfect: Golfclub Kralingen in Rotterdam, geheel versierd in het thema van de reünie: 1994-2024, 30 jaar!

Het idee voor deze reünie ontstond spontaan in juni 2023. Een WhatsApp-groep werd aangemaakt en binnen korte tijd telde de groep meer dan 80 enthousiaste deelnemers. Het leek alsof de 30 jaar tussen 1994 en het heden meteen bij het eerste digitale weerzien wegviel. De datum voor een reünie werd dus snel geprikt, 15 juni 2024 zouden we elkaar weer gaan zien! In de app-groep stroomden ondertussen de verhalen en anekdotes binnen. “Wat leuk, jij ook hier! Hoe gaat het met jou?” en ook de “Wist je dat…” berichten vlogen over en weer, terwijl de zoektocht oud-klasgenoten die misschien ook deel zou willen nemen aan de reünie door velen werd doorgezet. We hadden nog een jaar te gaan, zou iedereen die nu zo enthousiast was ook naar de reünie (durven) komen? Zouden we wel iedereen kunnen bereiken na 30 jaar? Gelukkig hielpen de sociale media een handje mee, alle kanalen werden aangeboord om oud-klasgenoten te contacten. Via Facebook, LinkedIn en zelfs via contact formulieren op websites van bedrijven en instellingen waar een oud-klasgenoot zou moeten werken werden lijntjes uitgegooid.

De verwachtingen waren hooggespannen. Hoe zou het zijn om elkaar na 30 jaar weer te zien? Als organisatie team kregen we steeds meer vertrouwen dat we iets moois gingen neerzetten. Vele uren werden dan ook besteed aan de voorbereiding. De reünie op 15 juni zou een succes gaan worden, zeker toen duidelijk werd dat het aantal aanmeldingen bleef groeien!

Uiteindelijk kwamen maar liefst 55 oud-Erasmianen naar Rotterdam, vanuit heel Nederland en zelfs vanuit het buitenland. Tot het laatst hoopten we dat ook het zonnetje aanwezig zou zijn. Speciaal voor de reünie werden er zonnebrillen in de groen-witte kleuren van het Erasmiaans besteld , bedrukt met de tekst “Erasmiaans Gymnasium 1994-2024”. Naast het thema “30 jaar na het eindexamen” was het doel vooral een ontspannen reünie te organiseren, voor en door oud-Erasmianen. Het weer was het enige waar we geen invloed op zouden hebben.

Na drie decennia was het tijd om weer eens te bladeren door de bladzijden van ons verleden. Ongeveer 30 jaar geleden liepen we door de poorten van ‘onze’ middelbare school, met grootse plannen en ideeën over een toekomst waarvan de een nog rooskleuriger was dan de ander. Eén ding veranderde niet: of we de school nou verlieten met of zonder diploma, we waren en zijn allemaal Erasmianen.

We vroegen daarom iedereen, ook degenen die niet aanwezig konden zijn op de reünie, een bijdrage te leveren aan een nieuw jaarboek, Het 2024 jaarboek. De vorm was vrij, we stelden alleen de vraag “Vertel eens…wat heb jij de afgelopen 30 jaar gedaan?”. In grote getale stroomden gelijk de anekdotes uit de tijd op school binnen, maar ook persoonlijke (aangrijpende) verhalen over de tijd na school. Dit resulteerde uiteindelijk in een prachtig jaarboek, te mooi en te bijzonder om alleen digitaal te verschijnen. Het besluit om dit boek te laten drukken was dan ook snel genomen.

We kregen fantastische hulp van oud-klasgenoten die spontaan (zakelijke) sponsoring aanboden om de reünie in deze vorm mogelijk te maken. De reünie kon beginnen!

Na een feestelijke welkomstborrel, waarbij de meesten toch even onwennig om zich heen keken, was het ijs snel gebroken. Verhalen werden uitgewisseld, de 30 jaren vielen weg, we waren weer wie we waren en daarna zijn geworden.

Na het diner barstte het feest echt los en werd er volop bijgepraat, gezongen en gedanst tot in de late uurtjes. De speciaal samengestelde Spotify playlist met onze muziek uit de jaren 1988-1994, bracht veel nostalgie naar boven en zorgde voor een geweldige sfeer. De foto’s zeggen alles, gelukkig zijn wij nog uit de tijd waarin niet alles wordt gedeeld op social media! Veel later dan verwacht, pas om half drie in de nacht gingen de laatste Erasmianen naar huis en kon het licht uitgedaan worden. Het feest was ten einde, maar wat was het een succes! Wij zien nu al uit naar de volgende reünie!

Deze reünie was meer dan alleen gezellig samenzijn: het was de herkenning van onze gedeelde geschiedenis en de blijvende banden die we als oud-leerlingen van het Erasmiaans Gymnasium hebben. Het bracht ons terug naar een tijd vol dromen en idealen, maar ook naar de realiteit van het leven dat we sindsdien hebben geleefd. We hebben herinneringen opgehaald en nieuwe herinneringen gemaakt, en het was duidelijk dat, ondanks de verstreken jaren, de connectie die we als Erasmianen  hebben, nooit zal vervagen.

Fleur Sweers

700 jaar Erasmiaans: We want you! 🫵

Ook voor Semper Floreat wordt 2028 een bijzonder lustrumjaar! We kijken ernaar uit om als oud-leerlingen een mooie bijdrage te kunnen en mogen leveren aan de festiviteiten. Uiteraard komt er een speciale Semper Floreat lustrumcommissie met daarin zoveel mogelijk generaties vertegenwoordigd. In overleg met de schoolleiding gaan we leuke dingen bedenken voor zowel de huidige als oud-leerlingen. De Erasmiaanse gemeenschap zal bruisen!

Reünie 2023 van Semper Floreat

Om dit voor elkaar te krijgen zijn we op zoek naar nieuw en ook jong bloed. Het Erasmiaans herbergt ontzettend veel talent en creativiteit en dat zie je terug in de diverse beroepsgroepen die Nederland rijk is. Overal kom je Erasmianen tegen. Zou het niet mooi zijn om een afspiegeling van die diversiteit terug te zien in de lustrumcommissie? En te brainstormen over zowel eenmalige events als meer tastbare en blijvende herinneringen?

Voel je hier iets voor en heb je al ideeën en suggesties, neem dan contact met mij op via post@semper-floreat.nl. Dan kijken we samen naar de mogelijkheden om hier concreet mee aan de slag te gaan. Ben erg benieuwd!

Klaas Taselaar, voorzitter Semper Floreat

Reünie 2023: wat een feest!

2023 gaat de boeken in als de drukstbezochte reünie van het Erasmiaans tot nu toe. Meer dan duizend Erasmianen verzamelden zich tijdens een stralende nazomermiddag op het Forum Erasmianum. In de tijd van keizer Diocletianus een legioen! 1946 t/m 2022 waren present. Allemaal blije gezichten (foto’s onderaan dit bericht). Wat een feest!

Volle klaslokalen. Jankees soepel als altijd. Papieren vliegtuigjes bleven nu keurig onder de tafels. Ook de schoolfotograaf zal tevreden zijn: zelden zo’n gedisciplineerd legertje naar binnen en buiten zien schuiven. Met een glimlach kijken we ook terug op de bomvolle afterparty in De Beurs. Het programma vind je hier terug.

Erasmianen! We zien elkaar uiterlijk weer in september 2028. Dan vieren we het 700-jarig bestaan van onze school. Samen met jullie hopen we dat feest nog groter te maken! In de tussentijd weten we elkaar te vinden. Via de website, LinkedIn. We blijven jullie op de hoogte houden via de nieuwsbrief. Maar zoek elkaar ook op! Lid worden van Semper Floreat doe je hier.

Klik op het pijltje links of rechts om door de foto’s te gaan:

Loesje Praktijken Fotografie ©

Erasmusbeeldje nog steeds te bestellen

Heb je het té gezellig gehad tijdens de reünie? Was je te veel afgeleid door de spraakmakende verhalen en herinneringen van klasgenoten? Of is het je helemaal ontgaan dat er een uniek Erasmusbeeldje was te bestellen? Geen nood, het kan alsnog!

De speciaal voor de leden van Semper Floreat en alle bezoekers van de reünie ontworpen sculptuur van Erasmus, ontworpen door gerenommeerd kunstenares Corry Ammerlaan, is ook nu nog te bestellen voor de (tot 1 oktober gereduceerde) prijs van € 89.

Deze unieke herinnering aan een memorabele schooltijd mag gezien worden en eigenlijk niet ontbreken op jouw dressoir of bureau. Voorzien van één van Erasmus’ belanghebbende uitspraken ‘homines non nascuntur sed finguntur’ – mensen worden niet geboren maar gevormd – refereert uiteraard aan jouw schooltijd op het Erasmiaans. Je kunt de sculptuur laten personaliseren door een naamplaatje met je naam en het examenjaar erbij te bestellen tegen een meerprijs van €6. 

Wil je deze kans niet voorbij laten gaan? Stuur dan een e-mail met de voor de bestelling benodigde gegevens (naam, volledig adres, e-mailadres en telefoonnummer) naar oud-leerling Paul Hoes. Geef  dan ook aan of je er een naamplaatje bij wilt en met welke naam (en eventueel jaartal). Paul ziet jullie bestelling graag tegemoet.

Zijn gegevens: paulhoes@artihove.nl; tel. +31 (0)627279700

Kom ook naar de afterparty!

Na de reünie op zaterdag 16 september 2023 vindt vanaf 22:00 in Café de Beurs de grassroot afterparty van, voor en door oud-leerlingen en (oud-)docenten van het Erasmiaans Gymnasium plaats. Kom ook!

Reünie: tel voor duizend!

Inmiddels hebben bijna duizend (!!!) oud-leerlingen zich aangemeld voor de reünie op zaterdag 16 september 2023. Het wordt een gekkenhuis op het Forum Erasmianum! Spieken wie er ook komen doe je hier. Samen met jouw oude schoolvrienden tel jij voor duizend. Meld je 👉 hier aan.

🔔 Let op: schema van de schoolfotograaf!

Het lokalenrooster en het schema van de schoolfotograaf staan online! Er zijn twee blokken bestaande uit lessen van 45 minuten. Tussen beide blokken is het pauze. We houden je bij de les met de oude, vertrouwde schoolbel. Klik hier en schrijf alle belangrijke tijden en lokalen over in jouw agenda!

Les van: Frits Rosendaal

Hoogleraar Klinische Epidemiologie Frits Rosendaal (eindexamenjaar 1978) verzorgt een les tijdens de aankomende reünie die zal behandelen waarom ‘wetenschap’ in de media vaak niet waar is, wat daar achter zit, en hoe complottheorieën te ontdekken.

Geboren en getogen in Rotterdam, na een tijd op het Erasmiaans waarin het redacteurschap van Tolle Lege een hoogtepunt was, studeerde hij Geneeskunde in Rotterdam, om daarna naar Leiden te vertrekken. Hier promoveerde hij op de ‘koninklijke zieke’ (hemofilie of bloederziekte), waarna hij epidemioloog werd. Hij doet onderzoek naar oorzaken van hart- en vaatziekten (van genetische studies tot de anticonceptiepil). In 2003 ontving hij de Spinozaprijs. Hij houdt zich ook bezig met wetenschappelijke integriteit, en is uit dien hoofde en vanwege zijn methodologische achtergrond geïnteresseerd in wat waar is en wat niet waar is in de wetenschap en de berichtgeving daarover. Tijdens de epidemie van Covid-19 werd deze belangstelling alleen maar aangewakkerd.

Klik hier voor het overzicht van alle lessen die tijdens de reünie worden gegeven.

Pagina 1 van 4

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén